هارد فورک ارز دیجیتال چیست؟

تصور کنید یک جادهی اصلی وجود دارد که ناگهان به دو مسیر کاملا متفاوت تقسیم میشود؛ یکی از مسیرها راه قبلی را ادامه میدهد، اما مسیر دیگر تغییرات جدیدی را تجربه میکند. در دنیای ارزهای دیجیتال، این اتفاق دقیقا همان چیزی است که به آن هارد فورک ارز دیجیتال (Hard Fork) میگویند. تغییری اساسی در بلاکچین که باعث ایجاد شاخهای جدید و مستقل میشود. اما چرا چنین اتفاقی رخ میدهد؟ چه تفاوتی بین هارد فورک و سافت فورک وجود دارد؟ و مهمتر از همه، این تغییرات چه تاثیری بر سرمایهگذاران و کاربران دارند؟ در این مقاله، به طور کامل با مفهوم هارد فورک ارز دیجیتال و پیامدهای آن آشنا خواهید شد.
هارد فورک ارز دیجیتال در لغت به چه معناست؟
سافت فورک ارز دیجیتال چیست؟
هارد فورک ارز دیجیتال چیست؟
تفاوت هارد فورک ارز دیجیتال با سافت فورک
چند نمونه از هارد فورکهای ارز دیجیتال
فورکها بخش مهمی از توسعهی بلاکچین هستند
هارد فورک ارز دیجیتال در لغت به چه معناست؟
فرایند فورک (Fork) در بحث توسعهی بلاکچین به نسبت رایج محسوب میشود. یک فورک بلاکچین میتواند خوب یا بد باشد، بستگی به این دارد که چه چیزی را ارائه میدهد و استقبال کاربران چگونه است. در حالی که درجات مختلفی از شدت وجود دارد، دو نوع اصلی فورک بلاکچین وجود دارد: نرم (Soft) و سخت (Hard).
تفاوت بین سافت فورک و هارد فراتر از صرفا معنای کلمات است. هر نوع فورک اقدامات متفاوتی را از طرف یک کیف پول رمزنگاری، گره یا نرمافزار ماینر میطلبد. بنابراین، اینجا آنچه هارد فورک و سافت فورک هستند و چگونگی تاثیر آنها بر بازار را بررسی میکنیم.
سافت فورک ارز دیجیتال چیست؟
یک سافت فورک، مشابه به یک بهروزرسانی نرمافزاری است؛ چرا که این فرایند، شبکه را بهبود میبخشد و با بلاکهای پیش از فورک سازگاری دارد. به این معنا که همه، نه فقط افرادی که از نرمافزار جدیدتر استفاده میکنند، این بلاکهای جدید و معاملات پذیرفتهشده را به عنوان معتبر میبینند.
برای کسانی که نرمافزار نسخههای قدیمیتر را اجرا میکنند، سافت فورکها نباید هیچ مشکلی ایجاد کنند؛ به این دلیل که آن بلاکها و معاملات هنوز باید در زنجیره پذیرفته شوند.
هارد فورک ارز دیجیتال چیست؟
یک هارد فورک در واقع یک تغییر قابل توجه در پروتکل محسوب میشود که به طور موثر سازگاری با بلاکچین را از بین میبرد و بلاکچین به معنای واقعی کلمه در یک نقطهی انشعاب قرار دارد. قاعدهی کلی برای این نوع از فورک این است که اگر نرمافزار خود را بهروزرسانی نکنید، بخشی از شبکهی جدید نخواهید بود. البته، ممکن است به عنوان بخشی از پروتکل بلاکچین قدیمی ادامه دهید، اما خود این رویه نیز ممکن است همچنین نیاز به یک سافت فورک داشته باشد تا به کار خود ادامه دهد.
یک هارد فورک، یک انشعاب دائمی در بلاکچین معنی میشود. پس از هارد فورک، گرههای غیر بهروزرسانیشده نمیتوانند بلاکهای ایجادشده توسط گرههای بهروزرسانیشده که قوانین اجماع جدیدتر را دنبال میکنند، تایید کنند. در واقع، به عنوان یک مثال بارز، اتریوم به طرز نامطلوبی دو نسخه دارد: اتریوم و اتریوم کلاسیک، به عنوان نتیجهی یک هارد فورک. به دلیل یک نقض امنیتی در اوایل توسعه، تیم توسعه اتریوم تصمیم گرفت بلاکهای مربوط به آسیبپذیری بهرهبرداریشده را بیاعتبار کند و اتر دزدیدهشده را از شبکه خارج کند.
تفاوت هارد فورک ارز دیجیتال با سافت فورک
با دانستن این موضوع، ممکن است تعجب کنید که تفاوتهای واقعی بین این دو فرایند چه چیزی است. هارد فورک، زمانی است که یک برنامهی نرمافزاری به دو نسخه جداگانه تقسیم میشود، معمولا به این دلیل که یک گروه از کاربران میخواهند قابلیتهای جدیدی به برنامه اضافه کنند، در حالی که گروه دیگری نمیخواهند. به طور کلی، هارد فورکها به سختی پیادهسازی میشوند. با این حال، به دلیل اینکه آنها مشکلاتی را حل میکنند که با یک سافت فورک قابل حل نیستند و میتوانند مشکلات دیگری را معرفی کنند، بسیاری از توسعهدهندگان آن را به عنوان آخرین راه حل پیشنهاد میکنند.
از طرف دیگر، سافت فورک زمانی است که به یک نرمافزار موجود بهروزرسانی میشود، که نیاز به سازگاری به عقب دارد تا نسخههای قدیمیتر برنامهها همچنان با بهروزرسانیهای جدید به درستی کار کنند. این بهروزرسانی موجب تقسیم بلاک چین نمیشود و اغلب این بهروزرسانی نیز اختیاری است، در حالی که برخی کاربران ممکن است تصمیم بگیرند به نرمافزار قدیمیتر باقی بمانند اگر ترجیح میدهند بهروزرسانی نکنند.
چند نمونه از هارد فورکهای ارز دیجیتال
از زمان معرفی فناوری بلاکچین با بیتکوین در سال ۲۰۰۹، چندین هارد فورک قابل توجه اتفاق افتاده است. بیتکوین خود به عنوان یک مثال در نظر گرفته شود. یکی از اولین هارد فورکها در دنیای کریپتو در سال ۲۰۱۴ بود که بیتکوین XT از بیتکوین جدا شد. پیشنهادی برای افزایش تعداد معاملات در ثانیهای که بیتکوین میتوانست مدیریت کند از هفت به ۲۴ ارائه شد. این کار با افزایش حجم هر بلوک جدید از یک مگابایت به هشت انجام شد. با این حال، مدت کوتاهی بعد از فورک، پروژه بیتکوین XT علاقهی خود را از دست داد و دیگر استفاده نمیشود.
در پی شکست بیتکوین XT، پیشنهاد دیگری برای افزایش حجم بلوک بیتکوین ارائه شد. در سال ۲۰۱۷، هارد فورک دیگری ایجاد و رمز ارز جدیدی به نام بیتکوین کش (Bitcoin Cash) به وجود آمد. در سال ۲۰۱۸، بیتکوین کش همچنین یک هارد فورک داشت و بیتکوین کش ABC (نسخه اصلی) و یک شبکه موازی جدید به نام بیتکوین کش SV ایجاد شد.
اتریوم نیز چند سال پس از راهاندازی خود، یک هارد فورک را تجربه کرد. در پاسخ به هکرهایی که اتریوم را از حساب استارتاپ سرمایهگذاری کریپتو The DAO برداشت کردند (DAO مخفف سازمان خودگردان غیرمتمرکز است)، یک فورک اعمال شد تا به قربانیان حمله، اجازهی بازپرداخت برخی از وجوه از DAO معیوب را بدهد. برخی از ماینرها در این فورک شرکت نکردند؛ چرا که نقص در خود اتریوم نبود. بلاکچین اصلی به عنوان اتریوم کلاسیک به فعالیت خود ادامه داد.
فورکها بخش مهمی از توسعهی بلاکچین هستند
در بلاکچینها متوجه شدهاید که تغییرات به صورت انشعابها یا همان فورکها رخ میدهند. با توجه به این موضوع، اگر ویژگیهای جدیدی به بلاکچینها اضافه شود، توسعهدهندگان بخواهند آزمایش کنند، یا هر نوع باگی در کد پیدا شود که باعث میشود بلوکهای معتبر قبلی نامعتبر شوند، شبکههای بلاکچین نیاز به فورک دارند.
این که فورکها هارد یا سافت هستند، برای مالکین توکنها پیامدهای متفاوتی دارد. در برخی موارد، این فورکها میتوانند به طور قابل توجهی ارزش یک ارز دیجیتال را افزایش دهند. با این حال، گاهی اوقات فورکها میتوانند اثر معکوس داشته باشند.
فورکها تقریبا همیشه نشانهای از این موضوع هستند که توسعهدهندگان هنوز به طور فعال در حال کار برای بهبود پلتفرم بلاکچین خود هستند. بنابراین، اگر یک پروژه در حال فورک است، میتوانید مطمئن باشید که پروژهی بلاکچین رها نشده است.
منبع: Makeuseof