ردیف پنجم: لپتاپ توخالی
![](https://www.digikala.com/mag/wp-content/uploads/2016/12/buying.jpg)
پنج سال است میخواهم یک لپتاپ جدید بخرم؛ چطور است محمد زرین صدف که طی این سالها به خیلیها پیشنهاد گوشی و تبلت و لپتاپ داده، نتوانسته برای خودش یک لپتاپ انتخاب کند؟ خودخفنپنداری مرا ببخشید، اما فکر میکنم چیزی که میخواهم هنوز ساخته نشده! اگر شما هم در این تودرتوهای انتخاب از نوع فناورانه گیر کردهاید، حتما در ادامهی این نوشته با من همراه شوید.
همیشه در انتخاب سختگیر بودهام. وسواس فکری یا غرقشدن در عدم قطعیت، علتش را نمیدانم؛ بهواسطهی حرفهام، چند سالیست که به دنبال یک لپتاپ جمعوجور هستم. دستگاهی که سبک باشد و از عهدهی دو وظیفه، بهبهترین شکل، بربیاید: ۱) اینترنتگردی ۲) تهیه و ویرایش اسناد. برای این دو وظیفه دو ابزار لازم است: الف) مرورگر ب) ویرایشگر متن و تصویر. این دو ابزار را تقریبا در هر دستگاهی میتوان پیدا کرد: از گوشی ۵۰۰ هزار تومانی تا تبلت ۴ میلیونی و لپتاپ ۸ میلیونی؛ یعنی تقریبا همهی گجتهای دیجیتال. پس مشکل من گزینههای پیش رویم نیستند؛ مشکل، تصویریست که من از گجت ایدهآلم دارم.
ردیف اول: تلفن هوشمند
طبیعتا خیلیراحت تلفن هوشمند را از دایرهی انتخابم خارج میکنم. گوشی ۵٫۷ اینچی من شاهکار است؛ اما خب اصلا برای تایپ کردن و مقاله نوشتن نمیتوانم رویش حساب باز کنم. گجت اصلیام، نکسوس هواوینشانم است، ولی برای کارم به گجت دومی احتیاج دارم. تبلتها نمایشگر بزرگی دارند. خیلیهایشان کیبورد هم دارند.
ردیف دوم: تبلت کیبورددار
اگر بخواهم تبلت بخرم، دو راه پیش رویم است: یکی از آن ارزانهای اندرویدی یا ویندوزی را بخرم؛ مثلا «ترنسفورمر بوک» ویندوزی. خوب است، اما با آن لبههای پهن دور نمایشگر چه کنم؛ چطور با طراحی قدیمیاش کنار بیایم. اگر هم سراغ یکی از اندرویدیهای کیبورددار بروم، همهاش باید نگران آپدیتنشدنش باشم. پس یکراست میروم دنبال «سرفیس پرو» و «آیپد پرو». راستش را بخواهید همیشه هر دویشان را تحسین کردهام. خیلی از دوستان و آشنایانم هم به پیشنهاد من پولشان را در جیب مایکروسافت و اپل ریختهاند؛ اتفاقا همهشان هم حسابی راضیاند. سرفیس را دوست دارم؛ محصولیست به معنای واقعی بینظیر. تجربهی ویندوز ۱۰ روی مایکروسافتیترین دستگاه دنیا، حقیقتا لذتبخش است. اما مشکل من با ویندوز: سرفیس پرو با آن ویندوز گرانبهایش کلیچیز به من میدهد که اصلا نیازشان ندارم. مثلا من که یک مرورگر، یک ویرایشگر متن و یک ویرایشگر تصویر کارم را راه میاندازد، چرا باید این محصول شگفتانگیز و گرانقیمت را دنبالم اینطرف و آنطرف ببرم (شما بخوانید تفکر مینیمالیستی). آیپد پرو هم …چرا دروغ، هیچوقت وسوسهی داشتن آیپد را نداشتهام؛ اما تا دلتان بخواهد آن را به دیگران پیشنهاد دادهام. هنوز هم فکر میکنم برای اکثر مردم، آیپد بهترین گزینه است.
ردیف سوم: لپتاپ/الترابوک
اگر تبلت کیبورددار نخرم، میرسم به لپتاپ. لپتاپها هم، بهخصوص ویندوزیهایشان، ژست مینیمال من را به هم میزنند! فقط فرقشان با سرفیس این است که با یک مشخصات فنی، اغلب ارزانترند. همیشه لپتاپهای سبک را دوست داشتهام؛ مخصوصا خانوادهی محترم «زنبوک» را. اما چه کنم که ندایی از درون، گرچه اشتباه، مدام تاکید میکند که کانسپت لپتاپ دیگر کهنه شده است. از منی که واقعیت درونم بر مشاهدات بیرونم ارجح است، انتظار قبول اشتباه، آنهم از این نوع را نداشته باشید. دست و دلم به خرید لپتاپ نمیرود. بماند که همین چند ماه پیش، «مکبوک پرو» با آن «تاچبار جذابش» داشت گولم میزد. البته مقاومت کردم! من که آیپد پروی دوستداشتنی را نخریدم، حالا بیایم مکبوک پرو بخرم؟
ردیف چهارم: کرومبوک
اینیکی، بزرگترین وسوسهی تاریخ گجتی بنده است! خیلیوقت است بدان چشم دارم. تقریبا هیچکس این انتخاب فرضی مرا تا حالا تایید نکرده. اکثرا با این واکنش روبهرو میشوم: «مگر خل شدهای!» شاید حق داشته باشند؛ خرید کرومبوک، بهخصوص آنهایی که در وطن یافت میشوند، تصمیمی غیرعادی است؛ گرچه من خریدارانش را تحسین میکنم. کرومبوک خوشقیمت است؛ از عهدهی وظیفهای که متقبل شده هم خوب برمیآید. نه آپدیت عمدهای میخواهد و نه ادعای زیادی دارد. چرا که نه؟ هان! پس چرا هنوز شک دارم.
ردیف پنجم: لپتاپ توخالی
چرا باید یک دستگاه اضافه بخرم؟ من که همینالان یک تلفن هوشمند درستوحسابی دارم، اساسا چرا باید برای پردازشگر یا حافظه پول اضافی بدهم. من در کنار گوشیام و با توجه به پردازش سختافزاری مورد نیازم، فقط یک کیبورد میخواهم و یک نمایشگر. شما بگویید یک لپتاپ توخالی! واقعا چرا شرکتهای بزرگ، یک کیبورد ارگونومیک را با ظرافتی که همیشه ادعایش را دارند، به یک نمایشگر درخشان Full HD وصل نمیکنند و تمام! گوشی قدرتمند که هست؛ فقط باید آن را کنار «کیبورد/نمایشگر»م بگذارم و با کمترین هزینه و فضا، کاملترین اکوسیستم مینیمال دنیا را تجربه کنم. مسخره است؟ ایسوس پیشتر کاری مشابه را با سری «پدفون» انجام داده بود. ایدهای که خوب بود، اما یا بازار آمادگیاش را نداشت یا شاید درست اجرا نشده بود.
با همهی اینها، فعلا «لپتاپ توخالی» در صدر لیست گجتهایم قرار گرفته؛ دستگاه ارزانقیمت، خیالی و کمینهگرایانهای که هنوز ساخته نشده و احتمالا قرار هم نیست ساخته شود.
اگر شما هم به این «پوچی فناورانه» برخورد کردهاید تجربیاتتان را همینجا زیر همین پست با ما در میان بگذارید. حتما شما هم منتظر گوشی، تبلت، ساعت یا لپتاپی بودهاید که هیچوقت تولید نشد. مطالب راهنمای خرید ما را هم فراموش نکنید، شاید خرید خیالیتان را آنجا پیدا کنید!
خوب سرفیس فون در راه است
از پست مگ امروز توقع نداشتم!
شاید در طول این سالهایی تامل و زندگی فناورانه من ؛ همیشه با تمجید و حسن های تکنولوژی در مقالات مواجه میشدم که با نقدهای من تا حدودی مخالف بود!
همیشه پیشنهاداتی که برای دیگران داشتم برای استفاده خودم توجیهی نداشت!!
در نهایت امروز دیدم منتقد تکنولوژی مجله من هم این تفکر رو داره … مقاله بسیار بجایی بود جناب منتقد
ایشاالله به زودی ماکروسافت به قولش عمل کنه و اون لبتاپ توخالی که شما میگیو بسازه .هر چند الانم با قابلیت کانتینیوم این امکان هست توسط دو گوشیه لومیا ۹۵۰ و hp elite ولی فقط برای app های یونیورسال قابل استفادس .
آقا همین هم کافیه هم Edge داره هم انواع و اقسام آفیس ( Word,Excel, PowerPoint )
تقریبا مخالفم. در موارد اندکی میشه این سیستم ها با هم ترکیب بشن. کسی که گوشی میخواد، سایزش باید مناسب باشه تا قابل حمل باشه! اسم تلفن همراهه دیگه. در کنارش من که میخوام کتاب بخونم باید تلبتم باشه چون صفحه گوشی کوچیک و راحت نیست. در کنار اون میخوام داخل مطالب برای خودم نوت بنویسم. در کنارش لپ تاپم رو به خاطر صفحه بزرگتر و قدرت پردازشی بیشتر برای برنامه نویسی، فیلم و هزار چیز دیگه لازم دارم.
در کل بعضی افراد میتونن هر سه رو ترکیب کنن ولی به شخصه وسایلی رو که خریدم تک تک رو برای هدف خاصی که دیگری قابل به انجامش نیست لازم دارم.
روز دوستان خوش!
جالب بود
البته الان میشه یک گوشی lumia950 xl خرید و با داک مخصوص مایکروسافت (قابلیت اتصال انواع کیبرد و موس) به هر پنل تصویری وصل کرد. (استفاده از آفیس، ورد پاورپوینت، اکسل مرورگر مایکروسافت و غیره درست مانند pc اجرا میشه) ظاهرا تو گوشی بعدی مایکروسافت که قراره سال ۲۰۱۷ معرفی کنه میخواد این داکو هم حذف کنه و شما بتونی هم نرم افزارهای موبایل و هم pc منظورم x32 هست رو به راحتی روی گوشی اجرا و در پنل مشاهد کنید. منتظر خبرهای اعجاب انگیز از مایکروسافت در سال ۲۰۱۷ باشید.
x86 البته !
خوب فکر می کنید چرا نمی شود؟ خوب معلومه این جوری کلی آمار فروش وسایل و گجت های دیگر پایین میاد. ولی اگر شرکتی زرنگی بکنه و درست این کار رو انجام بده یه جهش خوب می تونه داشته باشه.که قاعدتا این شرکت می تونه یه شرکت نوپا و جسور باشه
خوشبحالتون مشکل من که فقط پوله چی بهتر از سرفیس بوک واسه من:(
حاجی اشتباه شما تو خرید گوشی بوده.
شما باید یه گوشی نوکیای قدیمی بگیری دستت، اونوقت یه لپتاپ هم بزاری کنارش و تمام.
قربان مروارید فکرت آقای زرین صدف
کاملا به این دیدگاه اعتقاد دارم، یعنی به تک تک کلمات مطرح شده در این مقاله رسیدم. منم نکسوس ۶p دارم، تنها فاصله ایی که با یک کامپیوتر آفیس محور داره، موس، کیبورد و یک صفحه بزرگ هست که به راحتی قاب حل است. {موس و کیبورد بلوتوث، EZ Cast}
هی….
جانا سخن از…
وقتی داشتم این متن را می خواندم فقط چهره یک نفر از دیجیکالا مگ در ذهنم آمد خوشحالم که همان چهره رو در پایان متن دیدم
سلام.ممنون از مقاله.من دوساله که پدفون ۷ اینچ دارم خیلیم ازش رازیم ولی موافقم که میتونست بهتر باشه